Ankebut Group International

İngiltere’de 1978 tarihli ‘’Çocukların Korunması Kanunu’nda ‘’ yer alan ‘’fotoğraf’’ tanıtımı, 1994 tarihli ‘’Ceza Adaleti ve Kamu Düzeni Kanunu’’ ile sanal alanda sayısal formda veri halinde bulunan resimleri de kapsayacak şekilde değiştirilmiş, böylelikle internette veri halinde bulunan çocuk pornografisi resimleri ve bunların montajla yapılmış şekillerini bulundurmak suç haline getirilmiştir.

Fransız Hukukunda Bilişim Suçları

Fransa’da 1.3.1993 tarihinde yürürlüğe giren Yeni Ceza Kanunu ile bilişim alanına ilişkin düzenlemeler yapılmış ve yeni suç tipleri oluşturulmuştur. Buna göre YFCK’nın 226-16 ile 226-24 maddelerinde bilişim sistemleri aracılığıyla kişilik haklarına yapılan saldırılar düzenlemiştir. YFCK’nın 277-3. maddesiyle küçüklerin resminin pornografik amaçla kullanılması, 227-24. maddesiyle ise küçükler tarafından erişilebilecek şiddet ya da pornografi içeren mesaj yayınlanması suç haline gelmiştir.

Aynı yasanın 323-1 ile 323-4. maddeleri arasında ise 765 sayılı eski Türk Ceza Kanunu’nun düzenlenmesine de örnek oluşturan “Bilgileri Otomatik İşleme Tabi Tutan Sistemlere Karşı Saldırılar” başlığı altında, YFCK’nın 323-1. maddesinde bilişim sistemine tamamen veya kısmen hukuka aykırı şekilde erişim düzenlenmekte, bu erişim sonucu sistemde bulunan verilerin silinmesi, değiştirilmesi ya da sistemin işlevinin değiştirilmesi ağırlatıcı neden olarak ön görülmektedir. YFCK’nın 323-2. maddesinde bilişim sisteminin işletilmesinin engellenmesi ya da tahrif edilmesi suç tipi olarak düzenlenmektedir. YFCK’nın 323-3. maddesinde ise bilişim sistemi aracılığıyla işlenen dolandırıcılık eylemleri yaptırım altına alınmaktadır. Aynı bölümün son maddesi olan 323-4. maddesinde ise bu suçların örgütlü biçimde işlenmesine uygulanacak yaptırımlar düzenlenmektedir.

Fransa’da YFCK’nın ile getirilen bu düzenlemelerin dışında, 1996 tarihinden itibaren internetin düzenlenmesiyle ilgili olarak yürütülen çalışmalar ve hazırlanan raporlar neticesinde 1.8.2000 tarihli ve 2000-179 sayılı yasayla, iletişim özgürlüğünü düzenleyen 30.09.1986 tarihli ve 86-1067 sayılı yasada değişiklik yapılarak “Link Üzerinde Özel Haberleşme Dışındaki İletişim Servisleriyle İlgili Maddeler” eklenmiş ve Fransa’da internet kişilerinin ceza hukuku açısından sorumlulukları düzenlenmiştir.

İtalyan Hukukunda Bilişim Suçları

Bu ülkede bilişim suçları İtalyan Ceza Kanunu’nda ve Ceza Usul Kanunu’nda değişiklik yapan 23.12.1993 tarih ve 547 sayılı yasa ile düzenlenmiştir. İCK’nın çeşitli maddelerine yapılan eklerle bilişim alanında gerçekleştirilen pek çok eylem türü suç haline getirilmiştir. Bunlara da örnek olarak ise aşağıdaki maddeler gösterilebilir:

• İCK m.392 yapılan ek ile bilgisayar yazılımlarını tamamen veya kısmen tahrip etmek, değiştirmek, silmek veya bilişim sisteminin işlenmesini engellemek suç haline getirilmiştir. Böylece İtalyan Hukukuna “teknolojik cebir, şiddet kullanımı” kavramı sokulmuştur.
• Bu kanunun 420/2. maddesinde yapılan değişiklikle yeni bir suç tipi getirilmiştir. Buna göre kamu yararı için çalışan bilişim sistemlerinin çalışmasını engellemesi suç olarak düzenlenmiştir.
• İCK m. 491 bis maddesiyle ise bilişim belgelerinde yapılan sahtecilik eylemleri suç haline getirilmiştir. Aynı yasa maddesinde ise bilişim belgesi, “ispat etkisi olan veri veya bilgileri ya da bunlara özel olarak oluşturmaya yönelik programları içeren kayıt” olarak tanımlanmıştır.

The post Uluslararası Bilişim Suçları first appeared on Ankebut Group İnternational - Ankebut Mühendislik.

Ankebut Group Internatinaol

Bilişim Suçları İçin Ayrı Bir Düzenleme Yapılmasının Gerekliliği Tartışması

Bilişim suçlarının ortaya çıkması ve bunların ilk örneklerinin gazetelerde haber konusu olmasıyla öncelikle bilgisayarlarla ilgili hukuksal (ceza, idare, ticaret ve medeni hukuk) düzenlemelerin gerekli olup olmadığı tartışılmıştır.

Bu tartışmanın aşılarak bilişim sistemleri aracılığıyla ya da bilişim sistemlerine karşı yapılan ihlallerin hukuksal düzenlemelere konu olmasıyla beraber öncelikle bunların klasik suç tiplerinden farklı olup olmadıkları konusunda tartışmalar çıkmıştır. Buna göre, mevcut suç tiplerinin bu tür ihlalleri de kapsar nitelikte oldukları, bu nedenle yeni düzenleme yapılmasının gereksiz olduğu; buna karşıt olarak bu tür ihlallerin yeni suç tipleri oldukları, bu nedenle de yeni ceza hukuku normları yapılarak düzenlenmesi gerektiği yönünde görüşler ortaya çıkmıştır.

Ayrı Bir Düzenleme Yapılmasının Gerekmediğini Savunan Görüş

Bu tartışmaların yeni başladığı, bilişim suçlarının internetin yaygınlaşmasıyla ciddi bir problem yaratmaya başladığı dönemde hakim olan görüş, bilişim suçları için mevzuatta değişiklik yapılmasının gereksiz olduğu, mevcut mevzuatın bu tür ihlalleri de kapsadığı, zaten ceza yasalarındaki birçok hükmün bilişim suçlarıyla benzerlik taşıdığı yönünde olmuştur.

Bunlara örnek olarak hırsızlık, hakaret suçları, terör propagandası, fuhuşa aracılık, kumar oynatma, güveni kötüye kullanma, zimmet, haberleşme özgürlüğünün ihlali, nas-ı ızrar (mala zarar verme), sahtekarlık, dolandırıcılık, pornografi ve müstehcenlik, başkasına zarar verme gibi suçların bilişim sistemleri aracılığıyla da işlenebileceği belirtilmiş, bunun ise yeni bir düzenleme gerektirmediği görüşü savunmuştur.

Ayrı Bir Düzenleme Yapılmasının Gerektiğini Savunan Görüş

İlerleyen dönemlerde bilişim teknolojisinin gelişmesi ve kullanıcı sayısının artmasıyla beraber, bilişim alanındaki ihlallerinde artmasıyla bu ihlal türlerinin önlenmesi ve yaptırıma bağlanması için benzerlik içeren klasik suç tiplerine bilişim sistemleri boyutunun eklenmesinin mümkün ve yeterli olamayacağı ve bunun yapılmasıyla istenilen sonucun elde edilemeyeceği anlaşılmıştır.

Bunun nedenleri ise, bilişim alanının kendine has yapısı ve nitelikleri nedeniyle yeni düzenlemeler gerektirmesi ve ceza hukukunun “kıyas yasağı” ve “kanunsuz suç ve ceza olmaz” gibi iki önemli evrensel ilkesi nedeniyle klasik suç tiplerinin bu yeni tür ihlalleri de kapsayacak şekilde yorumlanmasının mümkün olmamasıdır.

Suç teorisine ilişkin bu engellerin dışında uygulamadan kaynaklanan zorunluluklar da baş göstermiştir. Günümüzde klasik suç tipleri ile benzerlik gösteren ihlallerin yanı sıra, bilişim sistemlerindeki verilere hukuka aykırı müdahale, fikri ve ticari hakların bilişim sistemleri aracılığıyla ihlali, bilişim ağlarının kuruluşların bilişim sistemlerinin çökertilerek kişi güvenliğinin ihlali ve halk arasında panik yaratılması, bilişim sistemlerine hukuka aykırı olarak girme, bilişim sistemleri araılığıyla sahte belge üretme, suç gelirlerinin aklanması, kredi dolandırıcılığı, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması gibi yeni ihlal modelleri de ortaya çıkmıştır ve bunların bir şekilde yaptırımsız bırakılşmaması, suç politikası açısından gereklilik göstermiştir.

The post BİLİŞİM SUÇLARININ DÜZENLENME YÖNTEMLERİ first appeared on Ankebut Group İnternational - Ankebut Mühendislik.

Ankebut Group International

Geçtiğimiz makalelerde suç işleme modelleri arasında belirtmiş olduğumuz, eski bilişim korsanlarının suç işlemeyi bırakıp, bilişim güvenliği uzmanı olarak görev almaları, yine bilişim güvenliği uzmanı olarak görev almaları, yine bilişim güvenliği uzmanı olarak faaliyet gösteren deri işlemlerinin nereye kadar suç olmadığı ve nereden sonra suç oluşturan eylemler olarak tanımlanacağı hususları, bu faaliyet alanının ilk olarak ortaya çıktığı ABD’de çeşitli hukuksal düzenlemelere konu olmuştur.

ABDde 1998 yılında kabul edilen “Dijital Millenium Copyright Act’’ (DMCA) adlı yasada bilişim güvenliği uzmanlığıyla ilgili düzenlemelere yer verilmiştir. DMCA’nın 1201. maddesinde, dijital yapıdaki telif haklarının korunmasına yönelik önlemlerin ihlaliyle ilgili olarak önemli hapis ve para cezaları ön görülmüştür. DMCA’nın 1201. maddesinin (g) fıkrasında telif haklarının şifrelenmesi araştırmaları, (j) fıkrasında ise güvenlik araştırmaları konusunda bilişim güvenliği uzmanlığı uygulamaları bazı koşullara bağlanarak, yasal bir yapıya oturtulmuştur. Buna göre, DMCA’nın 1201. maddede düzenlenen suçun hukuka uygunluk nedenlerinden birisini, koşullarına uyularak yapılabilecek bilişim güvenliği testleri ve araştırmaları oluşturmaktadır.

DMCA’nın 1201. maddesinin (g) bendindeki istisnadan yararlanabilmek için öncelikle arıştırmaları yapan bilişim güvenliği uzmanının iyi niyetli olması bir başka deyişle suç işleme kastıyla hareket etmiyor olması gerekir. Öte yandan, bu araştırmaları yapmak için, hak sahipleriyle bu konuda hukuksal bir ilişki kurulmuş olması gerekir. Bilişim güvenliği uzmanları, telif hakkına yönelik saldırılara başlamadan önce sistem sahipler/hak sahiplerinden izin almalıdır. Bir uyuşmazlığın söz konusu olması halinde bunların dışında mahkemeler ayrıca şu hususlara da dikkat edecektir: bilişim güvenliği uzmanı araştırmadan elde ettiği bilgileri, yapılacak saldırıları kolaylaştırmak için yapıp yapmadığına, araştırmaların şifreleme teknolojilerini geliştirmek veya şifreleme bilgilerini yapıp yapmadığını, bilişim güvenliği uzmanının, yasaya uygun bir çalışma yapıp yapmadığını veya açıkçası güvenlik (şifreleme) teknolojisi alanında eğitimli olup olmadığına veya bu konuda tecrübesi bulup bulunmadığına, bilişim güvenliği uzmanı araştırmadan elde ettiği bilgileri sistemin hak sahiplerine zamanında bildirip bildirmediğini. Ayrıca, yukarıda sayılan tüm koşulların yasaya uygun olduğu sonucu varılırsa dahi, bilişim güvenliği uzmanı yalnızca güvenlik teknolojisinin kontrolü ve arttırılması için araştırma yapabilir. DMCA’nın 1201/G maddesindeki istisna, korsanların önlenmesi olanaklarını geliştirmek ve korsanlığın önlenmesini sağlamak için getirilmiştir. DMCA’nın 1201’inci maddesinin (J) fıkrasındaki hukuka uygunluk ve nedeni ise bilişim sisteminin güvenliğiyle ilgili yaptırılacak araştırma ve testlerin düzenlemektedir. Çoğunlukla bilişim sisteminin güvenliğini test etmek için, gerçek bilişim korsanı gibi sisteme zarar vererek zorla sisteme giriş yollarını aramaktadır.

The post Bilişim Güvenliği Uzmanlığıyla İlgili Düzenlemeler first appeared on Ankebut Group İnternational - Ankebut Mühendislik.

Ankebut Group International

TCK’nın 11. ve 12. maddesi gereğince yurt dışında işlenen suçlarla ilgili olarak Türkiye’de kovuşturma yapılabilmesi için (diğer şartların yanında) şüphelinin Türkiye’de bulunması ve suç için yasada öngörülen cezanın alt sınırının 1 yıl veya üzerinde olması şartları birlikte mevcut olmalıdır.

Ancak yabancı bir devletten IP bilgilerinin veya trafik kayıtlarının teminine ilişkin adli yardımlaşma talebinde bulunurken çoğu zaman başlangıçta suçun Türkiye içinde mi dışında mı işlendiği belli değildir. Adli yardımlaşma sonucu elde edilen bilgilerin şüphelinin yurtdışında olduğu anlaşılıyorsa kovuşturma aşamasına geçilme imkanı bulunmamakta bu da sonuca ulaşmayacak bir soruştrurma için adli yardımlaşma talebinde bulunma anlamına gelmektedir.

Adli Makamlarca Doğrudan IP Bilgisi ve Trafik Verisi Temin Edilebilecek Durumlar

Facebook, Twitter vb. yer sağlayıcı firmalar kural olarak adli makamların kendilerinden talep ettikleri IP bilgisi, trafik verisi veya içeriğe ilişkin bilgileri vermemekte bunun adli yardımlaşma yoluyla firma merkezinin bulunduğu devlet yapılacak bir talepte elde edebileceğini belirtmektedir.

Bu kuralın istisnalarından biri Hotmail, Windoswslive, MSN gibi Microsoft firmasına ait bütün internet firmalarının soruşturma veya kovuşturma aşamasından adli makamlar tarafından doğrudan Türkiye’deki temsilciliğine başvurulduğunda IP bilgilerini ve diğer trafik bilgilerini vermesidir. Fakat içeriğin tespitine ilişkin taleplerin ABD adli makamlarına gönderilecek adli yardımlaşma talebi yoluyla istenmesi grektiğini belirtmektedirler.

Buna diğer bir istisna olarak da Faceebok’un belli şartlarda IP veya trafik bilgisini doğrudan vermesi gösterilebilir. Facebook; intihara teşebbüs, öldürmeye teşebbüs, kayıp bir şahsın blunması veya çocukların cinsel istismarı suçlarını acil husus kabul ederek soruşturma makamları tarafından doğrudan talepte bulunulduğunda IP veya trafik bilgilerini tespit etmektedir.

Bilişim Suçlarında 7/24 Kapsamında Uluslararası İstinabe

Avrupa Siber Suçlar Sözleşmesi 35. maddesinde taraf devletlerden her birine 7 gün 24 saat hizmet verebilen irtibat noktalarının kurulması yükümlülüğü getirilmiştir.

35. maddenin 4. fıkrasında ise irtibat noktalarının adli yardımlaşma ve iadede sorumlu merciler olması veya onların bir parçası olması gerektiği belirtildikten sonra eğer anılan durum yoksa irtibat noktasının bahsi geçen mercilerle hızlı şekilde koordinasyon saülayacak durumda olması gerektiği belirtilmiştir.

Türkiye için 7/24 irtibat noktasının Emniyet Genel Müdürlüğü Siber Suçlarla Mücadele Daire Başkanlığı olması yönünde Avrupa Konseyi’ne beyanda bulunulması kararlaştırılmıştır. Ancak adli yardımlaşma konusunda merkezi makam olan Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü’nün de anılan Başkanlık ile birlikte 7/24 irtibat noktası olması yönünde girişimlerde bulunulmaktadır.

The post BİLİŞİM SUÇLARINDA SUÇUN İŞLENDİĞİ YERİN TESPİTİ first appeared on Ankebut Group İnternational - Ankebut Mühendislik.

Ankebut Group International

Bilişim suçlarının 1990’lı yıllardan itibaren hızla artması Avrupa Birliği’nin de hemen dikkatini çekmiş ve bu konu ilk olarak 1996 yılında Avrupa Birliği’nin gündemine girmiştir. 26 – 27 Eylül 1996’da Adalet Bakanları Gayri Resmi Toplantısı’nda insan ticareti ve çocukların cinsel istismarı konularına değinilmiş ve yine aynı yılın 20 Aralık tarihinde yapılan Konsey ve Eğitim Bakanları Toplantısı deklarasyonunda sübyancılık ve çocukların korunması konusu özel olarak işlenmiştir.

Bu gelişmeleri son olarak Avrupa Birliği Ekonomik ve Sosyal Komitesi’nin “Çocukların İnternette Korunması Programına” ilişkin görüşünün bir program haline getirilmesi ve 28 Şubat 2001’de Brüksel’de açıklanması oluşturmuştur. Programda, Avrupa Siber Suç Sözleşmesi’nde öne çıkan çocukların nesne olarak pornografik içerikte kullanılmasının önüne geçilmesi kaygısından çok çocukların internetteki şiddet, alkol reklamı ve pornografik içerikten korunması kaygısı öne çıkmış ve bunlara ilişkin önlemler eylem planına dahil edilmiştir. Bu program geliştirilerek “Güvenli İnternet İçin Eylem Planı” adıyla aynı komite tarafından yenilenmekte ve Avrupa Birliği’nin resmi web sitesinde yayınlanmaktadır.

Bunların yanı sıra Avrupa Birliği, “Bilgi Sistemlerine Yönelik Saldırılar Hakkında Avrupa Birliği Konsey Çerçeve Kararı Teklifi”ni üyelerine bildirmiştir. Bu teklifte Avrupa Birliği’nin amacı; bilişim sistemlerine yönelik saldırılar karşısında ülkeler arasında iş birliğini geliştirmek, mevzuat ve uygulamada uyumu sağlamaktır.  Bu çerçeve kararın uygulama maddesine göre üye ülkeler 31.12.2003 tarihine kadar mevzuatlarını çerçeve kararına uyumlu hale getirmişler ve 31.12.2004 tarihinde ilgili komisyon konuyla ilgili bir rapor yayımlamıştır.

Diğer Ulusal üstü Kuruluşlarca Bilişim Suçlarıyla İlgili Yapılan Çalışmalar

Yukarıda anılan iki uluslararası kuruluş dışında Birleşmiş Milletler, G8 Örgütü ve O.E.C.D. tarafından bilişim suçları alanında çeşitli çalışmalar yapılmış ve bu konuda çalışma grupları oluşturularak bir kısım eylemleri bilişim suçu olarak düzenleyen belgeler üretilmiştir. Bunlara örnek olarak Birleşmiş Milletler’in “7. ve 8. Suçtan Korunma ve Suçluların Rehabilitasyonu Kongreleri” ve bu kongreler sonrasında yayınlanan eylem planları; G8 Örgütü’nün, liderler ve bakanlar bazında yaptığı toplantılar sonunda yayımladığı bildiriler, O.E.C.D.’nin 1983 yılında başlattığı çalışmalar neticesinde 1986 yılında yayımladığı “Bilgisayarlarla İlgili Suçlar: Analiz ve Hukuk Politikası” raporu gösterilebilir.

Ayrıca burada Birleşmiş Milletler Genel Kurulu’nun Aralık 1991 tarihinde aldığı bilişim suçu, sanal terörizm ve sanal savaş ile ilgili karara değinilmelidir. Birleşmiş Milletler Genel Kurulu, 53/70 sayılı “Uluslararası Güvenlik Bağlamında İletişim ve Bilgi Alanındaki Gelişmeler Kararı” ile kendisine üye olan devletleri; “bilişim güvenliğinin sorunları, bilişim güvenliği ile ilgili temel kavramların tanımı ve dünya çapında bilişim ve iletişim sistemlerini güçlendirecek, sanal terörizm ve bilişim suçlarıyla mücadeleye yardım edecek” gelişmekte olan uluslararası ilkelerin önerilebilirliğine dair görüş ve değerlendirmeleri konusunda Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri’ni bilgilendirmeye davet etmiştir.

Bu kuruluşların bilişim suçlarıyla mücadele için yaptıkları uluslararası iş birliğini gerçekleştirmeye yönelik çalışmaları halen devam etmektedir.

The post Avrupa Birliği’nce Bilişim Suçlarıyla İlgili Yapılan Çalışmalar first appeared on Ankebut Group İnternational - Ankebut Mühendislik.

Önceden de belirtildiği üzere, internet ve diğer bilgisayar ağları aracılığıyla işlenen suçlara yönelik ilk uluslararası sözleşme olan Avrupa Siber Suç Sözleşmesi, 22.4.2014 tarihinde 6533 sayılı “Sanal Ortamda İşlenen Suçlar Sözleşmesinin Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun” ile Türkiye tarafından onaylanarak, 2.5.2014 tarihinde 28988 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe girerek açıkça iç hukukumuzun bir parçası haline gelmiştir.

Sözleşme, siber suçlar alanındaki adli yardımlaşma konusunda kapsamlı hükümler içermekte olup önemine binaen bu hükümler ve getirdiği yeniliklere aşağıda kısaca değinilmiştir.

Adli Yardımlaşma ile İlgili Sözleşme Maddeleri

Madde 23 – Adli Yardımlaşma.

Sözleşmenin 23. maddesi, taraf devletlere bilgisayar sistemlerine veya verilerine ilişkin ceza soruşturma veya kovuşturmalarında iş birliği yapma yükümlülüğü getirmektedir.

Madde 25- Adli yardımlaşmaya ilişkin genel ilkeler.

Sözleşmenin 25. maddesinde; taleplerin öncelikle talep edilen tarafın mevzuatına göre yerine getirileceği, talep edilen tarafın Sözleşmenin 2 ile 11. maddeleri arasında sayılan suçların kendi mevzuatı gereğince yalnızca mali suç olması nedeniyle adli yardımlaşma talebini reddedemeyeceği belirtilmiştir.

Madde 26 – Anında iletilen bilgiler.

Sözleşmenin 26. maddesi ile taraf devletlerin adli makamlarının kendi yürüttükleri soruşturmalar sırasında elde ettikleri bilgilerin diğer bir devlette bu sözleşme gereğince soruşturma başlatmaya yarayacağının anlaşılması halinde bu bilgileri doğrudan o devlete iletebileceği belirtilmiştir.

Madde 27 – Uluslararası anlaşmaların yürürlükte bulunmadığı durumlarda gelen adli yardımlaşma taleplerine ilişkin usuller.

Sözleşmenin 27. maddesinde taraflar arasında bir adli yardımlaşma anlaşması bulunmaması taleplerine ilişkin usuller.

Sözleşmenin 27. maddesinde taraflar arasında bir adli yardımlaşma anlaşması bulunup bulunmamasına göre ikili ayrıma gidilmiştir.

Böyle bir anlaşma olmaması durumunda taraflar arasında bu maddenin 2 ila 10. paragrafları arasında yer alan adli yardımlaşmaya ait usul hükümlerinin geçerli olacağı belirtilmiştir. Taraflar arasında bir adli yardımlaşma antlaşması olması halinde ise 27. maddede yer alan  usul hükümlerinin geçerli olacağı belirtilmiştir. Taraflar arasında bir adli yardımlaşma antlaşması olması halinde ise 27. maddede yer alan usul hükümlerinin taraflar arasında geçerli olabilmesi için bunu açıkça kabul etmeleri gerekmektedir. Örneğin Türkiye ile ABD arasında karşılıklı adli yardımlaşma antlaşması vardır. Buna rağmen (Türkiye bu sözleşmeyi imzaladığında) iki taraf bu konuda mutabakata varırsa bilişim suçları alanındaki adli yardımlaşma usulünde söz konusu ikili antlaşma hükümleri yerine bu sözleşmenin 27. maddesinde yer alan hükümlerin geçerli olması kararlaştırılabilir.

27. maddenin 2 ila 10. paragraflarında; talebe konu olan suçun talep edilen tarafça siyasi suç veya kamu düzenine veya egemenliğine aykırı görülmesi durumunda anılan tarafın talebi reddedilebileceği hükümleri yer almaktadır. Diğer yandan, anılan paragraflarda ayrıca acil durumlarda tarafların adli makamlarının doğrudan yazışabilecekleri, böyle bir durumda talebin bir nüshasının ayrıca yetkili merkezi makama iletilmesi gerektiği, taleplerin veya sair yazışmaların Interpol aracılığıyla ile de gönderilip alınabileceği belirtilmiştir.

The post Avrupa Siber Suçlar Sözleşmesi Kapsamında Adli Yardımlaşma first appeared on Ankebut Group İnternational - Ankebut Mühendislik.

Uluslararası ceza hukukunun kapsamına hangi alanların girdiğine ve bunun nasıl adlandırılacağına ilişkin öğretide üç farklı görüş bulunmaktadır. Ülkemiz ceza hukuku öğretisinde de yaygın olan birinci görüşe göre, belirttiğimiz ilk iki alanın aslında ulusal ceza hukukunun bir parçası olduğu, yalnızca üçüncü alanın gerçek anlamda uluslararası ceza hukukunun konusunu oluşturduğu ifade edilmektedir. Ayrıca Fransa, İtalya, Almanya ve İspanya’da da ceza hukuku öğretisinin ağırlıklı olarak bu görüşte olduğu belirtilmektedir. Bu ayrım bakımından üçüncü alnın uluslararası hukukun cezai boyutunu, ilk iki alanın ise ulusal ceza hukukun uluslararası boyutunu ele aldığı ifade edilmektedir. Türk Ceza Hukuku öğretisinde kavram karmaşasının önlenmesini için bu konuda farklı terim önerileri getirilmiştir. Bunlar içinde en çok kabul göreni “Milletlerarası (Uluslararası) Ceza Hukuku” ile “Devletlerarası Ceza Hukuku” ayrımıdır. Bu ayrım bakımından, üçüncü alanı devletlerarası ceza hukuku kavramı oluşturmakta, ilk iki alan ise milletlerarası ceza hukuku kavramıyla karşılanmaktadır.

Bu konudaki ikinci görüş ise uluslararası ceza hukuku şle uluslararası sınır aşan ceza hukuku ayrımıdır. Buna göre uluslararası sınır aşan ceza hukukunun ilgi alanını insan ticareti, göçmen kaçakçılığı, uluslararası uyuşturucu ticareti, suç gelirlerinin aklanması, bilişim suçları gibi belli bir ülke ya da ülkeler arasında işlense bile uluslararası toplum açısından zararlı etkileri olan ve uluslararası alanda ele alınması gerekli olan, belli bir önem arz eden suçlar oluşturmaktadır. Bu görüşte olanlar 1990’lı yıllarda uluslararası ceza mahkemeleri kurulana kadar uluslararası ceza hukuku kavramıyla genellikle, ulusal hukukların sınır aşan suçlarının kastedildiğini ifade etmektedirler. Söz konusu yazarlara göre bu iki kavram arasındaki farkı ise uluslararası ceza hukuku ile uluslararası hukukun cezai boyutunun ifade edilmesi, sınır aşan ceza hukuku ile ulusal ceza hukuklarının uluslararası boyutunun kastedilmesi oluşturulmaktadır. Nitekim iki kavram arasındaki farklılığı ortaya koyan benzer ifadelere Alman Ceza Hukuku’nda da, Fransız Ceza Hukuku’nda ve İspanyol Ceza Hukuku’nda da şeklinde görmek mümkündür.

Buna göre gerçek anlamda uluslararası bilişim suçu oluşturmayan bu eylemleri önlemek ve cezalandırmak için çeşitli uluslararası anlaşmalar olmasına rağmen, bunların etkili olması ulusal hukuklarda söz konusu sözleşmelere uygun olarak suç tiplerinin oluşturulmasına bağlıdır. Söz konusu suçların soruşturulması  ve kovuşturulması da ulusal makamlar tarafından gerçekleştirilmektedir. Nitekim bilişim suçları da buna tipik bir örnek oluşturmaktadır. Bu bağlamda sınır aşan ceza hukukunun konusu da; sınır aşan şekilde işlenen suçların ulusal hukuklar tarafından cezalandırılmasının sağlanması neticesinde uluslararası hukuk tarafından dolaylı olarak cezalandırılması oluşturulmaktadır. Bunun yanında ceza yasalarının yer bakımından uygulanması ve uluslararası adli yardımlaşma kurallarının tamamının sınır aşan ceza hukukunu oluşturduğu ifade edilmektedir.

Bu konudaki son görüş ise uluslararası ceza hukukunu bir bütün olarak kabul etmekte, ilk iki görüşteki ayrımları yapmaksızın her üç alanın bütünün uluslararası ceza hukukunu oluşturduğunu belirtmektedir. Bu görüşü savunanlara göre uluslararası ceza hukuku ayrımına konu oluşturan her iki hukuk dalı da yabancılık unsuru taşıyan suçlarla ilgili olup, her ikisinin de kaynakları arasında uluslararası adli iş birliği alanlarının yalnızca bir iç hukuk sorunu olduğu yönündeki görüş tutarlı değildir. Dolayısıyla bu üç alanın birlikte ele alınarak bunları içeren bir üst kavram olan uluslararası ceza hukuku başlığı altında işlenmesi gerekmektedir. Buna göre uluslararası ceza hukuku, uluslararası hukukun öngördüğü suçları, bunları yargılayacak mahkemelerin esasa ve usule ilişkin uygulayacakları kuralları ve bir ya da daha çok yabancılık unsuru taşıyan suçlarla ilgili cezai sorunları uluslararası düzeyde adil ve boşluk bırakmadan çözmek üzere uluslararası iş birliğini düzenleyen bir hukuk dalıdır.

The post BİLİŞİM SUÇLARININ ULUSLARARASI BOYUTU – Bölüm 4 first appeared on Ankebut Group İnternational - Ankebut Mühendislik.

Ankebut Group International

Sosyolojik Açıdan Ekonomik Suçlar

Ekonomik suçların bu açıdan açıklanmasına ilişkin görüş temel olarak geçtiğimiz makalelerimizde aktarılan beyaz yaka suçluluğu kavramına dayandırılır. Bu bakış açısıyla ekonomik suç kavramı, failden hareketle sosyal-ekonomik açıdan üst seviyedeki fail çerçevesine ve mesleki faaliyetlerle ilgili olarak suçun işlendiği olgusuna dayandırılarak açıklanır. Bu iki olgunun bir araya gelmesi sonucunda, zaten toplumsal saygınlığı olan kişilere karşı kamuoyunda duyulan güven yapay olarak artmakla ve bu türden suçlar daha kolay işlenmektedir.

Bu ayrıma göre yapılan tanımlamada da iki farklı görüş bulunmaktadır. Amerikan ve Alman yazarlar tarafından ekonomik suçlar dar kapsamda tanımlanmaktadır. Buna göre bir mesleğin icrası dolayısıyla işlenen suçlar ekonomik suçlardır. Her meslek bunları icra edenlerde mesleki bozukluk, sapma şeklinde sosyolojik bir değişiklik meydana getirir ve bu değişiklik mesleğinde ne pahasına olursa olsun başarılı olmak isteyen kişiye meslek kurallarından ayrılmaya sevk eder. Mesleğin icrası dışında saygın, sosyal prestiji yüksek olan kişi mesleğini icra ederken kişilik değiştirir. Bu görüşte olanlar, ekonomik suçları beyaz yaka suçluluğu olarak algılamakta ve bu bakış açısından tanımlamaktadırlar.

Fransız yazarlar ise ekonomik suç kavramı geniş olarak tanımlamakta ve ekonomik suçların meslekle ilgisinin bulunmadığını, ticaretin yapılması dolayısıyla işlenen ve ekonomik kazanç elde etme amacına güden bütün suçların ekonomik suç olarak değerlendirilmesi gerektiğini, güven ihlali kavramının içeriğinin belirlenmesinin bu hususta önemli olduğunu ticari güvenin sarsılması halinde ekonomik suçlardan bahsedilebileceğini belirtmektedirler.

Kriminolojik-sosyolojik bakış açısı, failden hareketle ve bunu temel alarak yapılan açıklamaların bu suçlardaki haksızlık unsurunu açıklamakta yetersiz kaldığı, faildeki mesleki ilginin suçun oluşumunda önemli olsa dahi bunun ekonomik suçların özel bir niteliği olamayacağı gerekçesiyle eleştirilmiştir.

Ceza yargılama kuralları açısından ekonomik suçlar

Bu yaklaşıma göre ekonomik suçların tanımı ve açıklanması, ceza muhakemesinde yer alan makamların bu suçların soruşturulması ve kovuşturulması bu işlemlerde yer alan kişilerin özel bir bilgi ve deneyime sahip olmaları bir başka deyişle bu konuda uzmanlaşmalarıyla gerçekleştirilebilir. Dolayısıyla bu suçları diğer suçlardan ayıran en önemli unsur bunların soruşturulması ve kovuşturulmasında karşılaşılan zorluklardır. Bu sebeple, bu suçlar açısından farklı önleme yöntemleri ve uzmanlaşma gereklidir ve ekonomik suçları diğer suçlardan ayıran özellikle de bu gerekliliktir.

Ancak bu görüş de ekonomik suçlar için aranan özel bilgi gerekliliğinin başka suçlar bakımından da aranabileceği, bunun ekonomik suçlara özgü bir durum olmadığı, ceza soruşturması uygulaması bakımından kovuşturmadaki zorluklar dışında özellikle eylem modelleri ve fail özellikleriyle ilgili zorlukların da olduğu, ekonomik nitelikteki özel bilgi gerekliliğinin son derece belirsiz bir gereklilik olduğu yönlerinden eleştirilmiştir.

Suçla korunan hukuksal değer açısından ekonomik suçlar

Bu ölçütten hareketle yapılan açıklamalarda ise suçla korunan hukuksal değer, bir başka ifadeyle suçun ihlal ettiği hukuki yarar, suçun hukuki konusu dikkate alınarak bir suçun ekonomik suç olup olmadığı hususu değerlendirilmektedir. Bu açıdan ekonomik suçlar geniş anlamda ve dar anlamda olmak üzere iki farklı açıdan değerlendirilmektedir. Dar anlamda ekonomik suçlar tüm ekonomik düzenin işleyişine, bütünlüğüne yönelik eylemleri içermekte, bu nedenle de korunan hukuksal değer bireysel değil kamusal nitelikte kabul edilmektedir. Geniş anlamda ekonomik suçlarda ise, dar anlamdaki bir takım suçların yanı sıra anılan eylemlerin işlenmesindeki yoğunluk ve bu yoğunluğun tüm ekonomik düzen açısından gösterdiği tehlikeler dikkate alınmakta ve duruma göre söz konusu eylemler ekonomik suç olarak kabul edilmektedir.

Değerlendirme ve görüşümüz

Bize göre, ekonomik suçların açıklanmasında kullanılacak en uygun ölçüt suçla korunan hukuksal değerdir. Bu ölçüte göre ekonomik suçlar değerlendirildiğinde, kavramın geniş anlamından hareketle tanım yapıldığı taktirde bireysel malvarlığının zararına neden ola pek çok suç tipinin de bu kavramın içinde yer aldığı, hatta ekonomik çıkar amacıyla işlenen insan öldürme ya da yaralama gibi suçların da bu kavramın içinde değerlendirilebileceği, oysa bu kavramla kastedilen bu olmadığı görülmektedir.

Dolayısıyla ekonomik suçlar, dar anlamda ve korunan hukuksal değere göre ‘‘ekonomik faaliyetlerin düzenli işleyişi şeklindeki genel ekonomik yararı ve bu hukuksal yararı koruma altına alan hukuk kurallarını ihlal eden eylemler’’ olarak tanımlanabilir. Buna göre banka, sigorta, kartel, rekabet, patent, gümrük, vergi, ithalat, ihracat, kaçakçılık, ödünç para verme ve suç gelirlerinin aklanmasına ilişkin düzenlemelerde yer alan suç tiplerinin ekonomik suçlar olarak nitelendirilmesi mümkündür. Gerektiğinde bireysel malvarlığına zarar veren, ancak işleniş sıklığı ve ekonomiye yaptığı etkisiyle önemli bir yer tutan suç tiplerinin de ekonomik suç tipleri arasında yer alması mümkün olabilecektir.

The post Ankebut Group International – Ekonomik Suçlar ve Sosyolojik Suçlar first appeared on Ankebut Group İnternational - Ankebut Mühendislik.