Ankebut Group International

İngiltere’de 1978 tarihli ‘’Çocukların Korunması Kanunu’nda ‘’ yer alan ‘’fotoğraf’’ tanıtımı, 1994 tarihli ‘’Ceza Adaleti ve Kamu Düzeni Kanunu’’ ile sanal alanda sayısal formda veri halinde bulunan resimleri de kapsayacak şekilde değiştirilmiş, böylelikle internette veri halinde bulunan çocuk pornografisi resimleri ve bunların montajla yapılmış şekillerini bulundurmak suç haline getirilmiştir.

Fransız Hukukunda Bilişim Suçları

Fransa’da 1.3.1993 tarihinde yürürlüğe giren Yeni Ceza Kanunu ile bilişim alanına ilişkin düzenlemeler yapılmış ve yeni suç tipleri oluşturulmuştur. Buna göre YFCK’nın 226-16 ile 226-24 maddelerinde bilişim sistemleri aracılığıyla kişilik haklarına yapılan saldırılar düzenlemiştir. YFCK’nın 277-3. maddesiyle küçüklerin resminin pornografik amaçla kullanılması, 227-24. maddesiyle ise küçükler tarafından erişilebilecek şiddet ya da pornografi içeren mesaj yayınlanması suç haline gelmiştir.

Aynı yasanın 323-1 ile 323-4. maddeleri arasında ise 765 sayılı eski Türk Ceza Kanunu’nun düzenlenmesine de örnek oluşturan “Bilgileri Otomatik İşleme Tabi Tutan Sistemlere Karşı Saldırılar” başlığı altında, YFCK’nın 323-1. maddesinde bilişim sistemine tamamen veya kısmen hukuka aykırı şekilde erişim düzenlenmekte, bu erişim sonucu sistemde bulunan verilerin silinmesi, değiştirilmesi ya da sistemin işlevinin değiştirilmesi ağırlatıcı neden olarak ön görülmektedir. YFCK’nın 323-2. maddesinde bilişim sisteminin işletilmesinin engellenmesi ya da tahrif edilmesi suç tipi olarak düzenlenmektedir. YFCK’nın 323-3. maddesinde ise bilişim sistemi aracılığıyla işlenen dolandırıcılık eylemleri yaptırım altına alınmaktadır. Aynı bölümün son maddesi olan 323-4. maddesinde ise bu suçların örgütlü biçimde işlenmesine uygulanacak yaptırımlar düzenlenmektedir.

Fransa’da YFCK’nın ile getirilen bu düzenlemelerin dışında, 1996 tarihinden itibaren internetin düzenlenmesiyle ilgili olarak yürütülen çalışmalar ve hazırlanan raporlar neticesinde 1.8.2000 tarihli ve 2000-179 sayılı yasayla, iletişim özgürlüğünü düzenleyen 30.09.1986 tarihli ve 86-1067 sayılı yasada değişiklik yapılarak “Link Üzerinde Özel Haberleşme Dışındaki İletişim Servisleriyle İlgili Maddeler” eklenmiş ve Fransa’da internet kişilerinin ceza hukuku açısından sorumlulukları düzenlenmiştir.

İtalyan Hukukunda Bilişim Suçları

Bu ülkede bilişim suçları İtalyan Ceza Kanunu’nda ve Ceza Usul Kanunu’nda değişiklik yapan 23.12.1993 tarih ve 547 sayılı yasa ile düzenlenmiştir. İCK’nın çeşitli maddelerine yapılan eklerle bilişim alanında gerçekleştirilen pek çok eylem türü suç haline getirilmiştir. Bunlara da örnek olarak ise aşağıdaki maddeler gösterilebilir:

• İCK m.392 yapılan ek ile bilgisayar yazılımlarını tamamen veya kısmen tahrip etmek, değiştirmek, silmek veya bilişim sisteminin işlenmesini engellemek suç haline getirilmiştir. Böylece İtalyan Hukukuna “teknolojik cebir, şiddet kullanımı” kavramı sokulmuştur.
• Bu kanunun 420/2. maddesinde yapılan değişiklikle yeni bir suç tipi getirilmiştir. Buna göre kamu yararı için çalışan bilişim sistemlerinin çalışmasını engellemesi suç olarak düzenlenmiştir.
• İCK m. 491 bis maddesiyle ise bilişim belgelerinde yapılan sahtecilik eylemleri suç haline getirilmiştir. Aynı yasa maddesinde ise bilişim belgesi, “ispat etkisi olan veri veya bilgileri ya da bunlara özel olarak oluşturmaya yönelik programları içeren kayıt” olarak tanımlanmıştır.

The post Uluslararası Bilişim Suçları first appeared on Ankebut Group İnternational - Ankebut Mühendislik.

Ankebut Group Internatinaol

Bilişim Suçları İçin Ayrı Bir Düzenleme Yapılmasının Gerekliliği Tartışması

Bilişim suçlarının ortaya çıkması ve bunların ilk örneklerinin gazetelerde haber konusu olmasıyla öncelikle bilgisayarlarla ilgili hukuksal (ceza, idare, ticaret ve medeni hukuk) düzenlemelerin gerekli olup olmadığı tartışılmıştır.

Bu tartışmanın aşılarak bilişim sistemleri aracılığıyla ya da bilişim sistemlerine karşı yapılan ihlallerin hukuksal düzenlemelere konu olmasıyla beraber öncelikle bunların klasik suç tiplerinden farklı olup olmadıkları konusunda tartışmalar çıkmıştır. Buna göre, mevcut suç tiplerinin bu tür ihlalleri de kapsar nitelikte oldukları, bu nedenle yeni düzenleme yapılmasının gereksiz olduğu; buna karşıt olarak bu tür ihlallerin yeni suç tipleri oldukları, bu nedenle de yeni ceza hukuku normları yapılarak düzenlenmesi gerektiği yönünde görüşler ortaya çıkmıştır.

Ayrı Bir Düzenleme Yapılmasının Gerekmediğini Savunan Görüş

Bu tartışmaların yeni başladığı, bilişim suçlarının internetin yaygınlaşmasıyla ciddi bir problem yaratmaya başladığı dönemde hakim olan görüş, bilişim suçları için mevzuatta değişiklik yapılmasının gereksiz olduğu, mevcut mevzuatın bu tür ihlalleri de kapsadığı, zaten ceza yasalarındaki birçok hükmün bilişim suçlarıyla benzerlik taşıdığı yönünde olmuştur.

Bunlara örnek olarak hırsızlık, hakaret suçları, terör propagandası, fuhuşa aracılık, kumar oynatma, güveni kötüye kullanma, zimmet, haberleşme özgürlüğünün ihlali, nas-ı ızrar (mala zarar verme), sahtekarlık, dolandırıcılık, pornografi ve müstehcenlik, başkasına zarar verme gibi suçların bilişim sistemleri aracılığıyla da işlenebileceği belirtilmiş, bunun ise yeni bir düzenleme gerektirmediği görüşü savunmuştur.

Ayrı Bir Düzenleme Yapılmasının Gerektiğini Savunan Görüş

İlerleyen dönemlerde bilişim teknolojisinin gelişmesi ve kullanıcı sayısının artmasıyla beraber, bilişim alanındaki ihlallerinde artmasıyla bu ihlal türlerinin önlenmesi ve yaptırıma bağlanması için benzerlik içeren klasik suç tiplerine bilişim sistemleri boyutunun eklenmesinin mümkün ve yeterli olamayacağı ve bunun yapılmasıyla istenilen sonucun elde edilemeyeceği anlaşılmıştır.

Bunun nedenleri ise, bilişim alanının kendine has yapısı ve nitelikleri nedeniyle yeni düzenlemeler gerektirmesi ve ceza hukukunun “kıyas yasağı” ve “kanunsuz suç ve ceza olmaz” gibi iki önemli evrensel ilkesi nedeniyle klasik suç tiplerinin bu yeni tür ihlalleri de kapsayacak şekilde yorumlanmasının mümkün olmamasıdır.

Suç teorisine ilişkin bu engellerin dışında uygulamadan kaynaklanan zorunluluklar da baş göstermiştir. Günümüzde klasik suç tipleri ile benzerlik gösteren ihlallerin yanı sıra, bilişim sistemlerindeki verilere hukuka aykırı müdahale, fikri ve ticari hakların bilişim sistemleri aracılığıyla ihlali, bilişim ağlarının kuruluşların bilişim sistemlerinin çökertilerek kişi güvenliğinin ihlali ve halk arasında panik yaratılması, bilişim sistemlerine hukuka aykırı olarak girme, bilişim sistemleri araılığıyla sahte belge üretme, suç gelirlerinin aklanması, kredi dolandırıcılığı, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması gibi yeni ihlal modelleri de ortaya çıkmıştır ve bunların bir şekilde yaptırımsız bırakılşmaması, suç politikası açısından gereklilik göstermiştir.

The post BİLİŞİM SUÇLARININ DÜZENLENME YÖNTEMLERİ first appeared on Ankebut Group İnternational - Ankebut Mühendislik.

Ankebut Group International

Bilişim suçları düzenlenmesi yönünden yukarıda aktarılan bazı önemli hukuk sistemlerine ilişkin örneklerin dışında daha pek çok ülkede de bu konuya ilişkin düzenlemeler yapılmıştır. Ancak, bilişim suçları konusuna ilişkin düzenlemeler, ya gelişmiş ülkeler mevzuatlarında yer almakta ya da “gelişmekte olan ülkeler” olarak nitelendirilen; bilişim alanında ve elektronik teknolojisinde yatırımları olan ve bilişim sistemlerinin kullanımının yaygın olduğu ülkeler mevzuatlarında görülmektedir. Bu ülkelerden mevzuatında önemli düzenlemeleri barındıran bir kaçına ilişkin örnekler aşağıda verilmiştir.

Avusturya Ceza Kanunu’nun 126a paragrafında verilere zarar verilmesi suçu, 148a paragrafında bilişim sisteminin kullanılmasıyla işlenen dolandırıcılık suçu düzenlenmektedir. Aynı kanunun ispat araçlarında sahtecilik suçunun düzenlendiği 293. paragrafında ve ispat araçlarının kovuşturma organlarına verilmesinden kaçınma, bunlara zarar verme ve bunları gizleme suçunun düzenlendiği 295. paragrafında bilişim sistemleriyle bu suçların işlenebileceği de düzenlenmiştir.

Danimarka Ceza Kanunu’nun 235/1. ve 2. paragraflarında ise çocuk pornografisine ilişkin düzenleme yapılarak bu tür materyallerin bulundurulması, üretilmesi, yayılması ya da çoğaltılması suç haline getirilmiştir. Aynı kanunun 263/2. paragrafında bilişim sistemlerine yetkisiz erişim suçu, 279a paragrafında bilişim sistemi aracılığıyla işlenen dolandırıcılık suçu, 291 vd. ise bilişim sistemlerine yönelik mala zarar verme suçu düzenlenmiştir.

İsveç Ceza Kanunu’nun 4. babının 9c paragrafında bilişim sistemine yetkisiz erişim ve verilerin değiştirilmesi, yok edilmesi suçları, 10. paragrafında bu eylemlere teşebbüs hali düzenlenmiştir. Bu kanunun 9. babının 1/2. paragrafında bilişim sistemleri aracılığıyla işlenen dolandırıcılık suçuna yer verilmiştir; 16. babın 10a ile 12. paragraflarında ise çocuk pornografisine ilişkin suçların bilişim sistemleri aracılığıyla işlenmesi eylemleri düzenlenmiştir.

Rusya Federasyonunun Ceza Kanunu’nun 242. maddesinde çocuk – yetişkin ayrımı yapmadan her türlü pornografik ürünün üretiminin ve dağıtımın yapılması eylemleri, bunların bilişim sistemleri ile yapılması da belirtilerek, suç olarak düzenlenmiştir. Aynı kanunun 272. maddesinde verilere ve yazılımlara hukuka aykırı etkide bulunma, 273. maddesinde bu veri ve yazılımlara zarar verecek yazılımların üretilmesi ve yayınlanması cezalandırılmış ve 274. maddesinde ise bilişim sistemine ilişkin kuralların ihlali suç olarak düzenlenmiştir.

Japonya’da 22.6.1987 tarihli “Ceza Hukuku Alanında Bazı Hükümlerde Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun” ile ceza kanununa bilişim suçları da dahili edilmiştir. Bunlardan özellikle Japon Ceza Kanunu’nun 246. maddesinde düzenlenen bilgisayar dolandırıcılığı suçu, Alman Ceza Kanunu’nun ilgili 263a paragrafıyla büyük oranda benzerlik göstermektedir. Japonya’da 13.2.2000 tarihinde yürürlüğe giren “İnternete Haksız Girmenin Yasaklanması Hakkında Kanun” ile ceza hukuku alanında önemli düzenlemeler getirilmiştir. Japonya’da yapılan bu değişikliğin en önemli özelliği, Japon yasa koyucusunun Almanya’da olduğu gibi “suçla korunan hukuksal değeri” dikkate alarak yasal düzenlemeyi yapmasıdır.

İrlanda’da bilişim suçları için özel bir düzenleme yapılmamış, çıkarılan çeşitli yasaların içinde söz konusu suç tipleri işlenmiştir. Bu yasalara örnek olarak; 1991 tarihli iletişim kitabı ve bilişim sistemlerine yetkisiz giriş ve verilere zarar verme eylemleri doğrudan birer suç tipi olarak düzenlenmişlerdir.

The post Diğer Ülkeler Hukuklarında Bilişim Suçları first appeared on Ankebut Group İnternational - Ankebut Mühendislik.

Ankebut Group International

Geçtiğimiz makalelerde suç işleme modelleri arasında belirtmiş olduğumuz, eski bilişim korsanlarının suç işlemeyi bırakıp, bilişim güvenliği uzmanı olarak görev almaları, yine bilişim güvenliği uzmanı olarak görev almaları, yine bilişim güvenliği uzmanı olarak faaliyet gösteren deri işlemlerinin nereye kadar suç olmadığı ve nereden sonra suç oluşturan eylemler olarak tanımlanacağı hususları, bu faaliyet alanının ilk olarak ortaya çıktığı ABD’de çeşitli hukuksal düzenlemelere konu olmuştur.

ABDde 1998 yılında kabul edilen “Dijital Millenium Copyright Act’’ (DMCA) adlı yasada bilişim güvenliği uzmanlığıyla ilgili düzenlemelere yer verilmiştir. DMCA’nın 1201. maddesinde, dijital yapıdaki telif haklarının korunmasına yönelik önlemlerin ihlaliyle ilgili olarak önemli hapis ve para cezaları ön görülmüştür. DMCA’nın 1201. maddesinin (g) fıkrasında telif haklarının şifrelenmesi araştırmaları, (j) fıkrasında ise güvenlik araştırmaları konusunda bilişim güvenliği uzmanlığı uygulamaları bazı koşullara bağlanarak, yasal bir yapıya oturtulmuştur. Buna göre, DMCA’nın 1201. maddede düzenlenen suçun hukuka uygunluk nedenlerinden birisini, koşullarına uyularak yapılabilecek bilişim güvenliği testleri ve araştırmaları oluşturmaktadır.

DMCA’nın 1201. maddesinin (g) bendindeki istisnadan yararlanabilmek için öncelikle arıştırmaları yapan bilişim güvenliği uzmanının iyi niyetli olması bir başka deyişle suç işleme kastıyla hareket etmiyor olması gerekir. Öte yandan, bu araştırmaları yapmak için, hak sahipleriyle bu konuda hukuksal bir ilişki kurulmuş olması gerekir. Bilişim güvenliği uzmanları, telif hakkına yönelik saldırılara başlamadan önce sistem sahipler/hak sahiplerinden izin almalıdır. Bir uyuşmazlığın söz konusu olması halinde bunların dışında mahkemeler ayrıca şu hususlara da dikkat edecektir: bilişim güvenliği uzmanı araştırmadan elde ettiği bilgileri, yapılacak saldırıları kolaylaştırmak için yapıp yapmadığına, araştırmaların şifreleme teknolojilerini geliştirmek veya şifreleme bilgilerini yapıp yapmadığını, bilişim güvenliği uzmanının, yasaya uygun bir çalışma yapıp yapmadığını veya açıkçası güvenlik (şifreleme) teknolojisi alanında eğitimli olup olmadığına veya bu konuda tecrübesi bulup bulunmadığına, bilişim güvenliği uzmanı araştırmadan elde ettiği bilgileri sistemin hak sahiplerine zamanında bildirip bildirmediğini. Ayrıca, yukarıda sayılan tüm koşulların yasaya uygun olduğu sonucu varılırsa dahi, bilişim güvenliği uzmanı yalnızca güvenlik teknolojisinin kontrolü ve arttırılması için araştırma yapabilir. DMCA’nın 1201/G maddesindeki istisna, korsanların önlenmesi olanaklarını geliştirmek ve korsanlığın önlenmesini sağlamak için getirilmiştir. DMCA’nın 1201’inci maddesinin (J) fıkrasındaki hukuka uygunluk ve nedeni ise bilişim sisteminin güvenliğiyle ilgili yaptırılacak araştırma ve testlerin düzenlemektedir. Çoğunlukla bilişim sisteminin güvenliğini test etmek için, gerçek bilişim korsanı gibi sisteme zarar vererek zorla sisteme giriş yollarını aramaktadır.

The post Bilişim Güvenliği Uzmanlığıyla İlgili Düzenlemeler first appeared on Ankebut Group İnternational - Ankebut Mühendislik.

Ankebut Group International

TCK’nın 11. ve 12. maddesi gereğince yurt dışında işlenen suçlarla ilgili olarak Türkiye’de kovuşturma yapılabilmesi için (diğer şartların yanında) şüphelinin Türkiye’de bulunması ve suç için yasada öngörülen cezanın alt sınırının 1 yıl veya üzerinde olması şartları birlikte mevcut olmalıdır.

Ancak yabancı bir devletten IP bilgilerinin veya trafik kayıtlarının teminine ilişkin adli yardımlaşma talebinde bulunurken çoğu zaman başlangıçta suçun Türkiye içinde mi dışında mı işlendiği belli değildir. Adli yardımlaşma sonucu elde edilen bilgilerin şüphelinin yurtdışında olduğu anlaşılıyorsa kovuşturma aşamasına geçilme imkanı bulunmamakta bu da sonuca ulaşmayacak bir soruştrurma için adli yardımlaşma talebinde bulunma anlamına gelmektedir.

Adli Makamlarca Doğrudan IP Bilgisi ve Trafik Verisi Temin Edilebilecek Durumlar

Facebook, Twitter vb. yer sağlayıcı firmalar kural olarak adli makamların kendilerinden talep ettikleri IP bilgisi, trafik verisi veya içeriğe ilişkin bilgileri vermemekte bunun adli yardımlaşma yoluyla firma merkezinin bulunduğu devlet yapılacak bir talepte elde edebileceğini belirtmektedir.

Bu kuralın istisnalarından biri Hotmail, Windoswslive, MSN gibi Microsoft firmasına ait bütün internet firmalarının soruşturma veya kovuşturma aşamasından adli makamlar tarafından doğrudan Türkiye’deki temsilciliğine başvurulduğunda IP bilgilerini ve diğer trafik bilgilerini vermesidir. Fakat içeriğin tespitine ilişkin taleplerin ABD adli makamlarına gönderilecek adli yardımlaşma talebi yoluyla istenmesi grektiğini belirtmektedirler.

Buna diğer bir istisna olarak da Faceebok’un belli şartlarda IP veya trafik bilgisini doğrudan vermesi gösterilebilir. Facebook; intihara teşebbüs, öldürmeye teşebbüs, kayıp bir şahsın blunması veya çocukların cinsel istismarı suçlarını acil husus kabul ederek soruşturma makamları tarafından doğrudan talepte bulunulduğunda IP veya trafik bilgilerini tespit etmektedir.

Bilişim Suçlarında 7/24 Kapsamında Uluslararası İstinabe

Avrupa Siber Suçlar Sözleşmesi 35. maddesinde taraf devletlerden her birine 7 gün 24 saat hizmet verebilen irtibat noktalarının kurulması yükümlülüğü getirilmiştir.

35. maddenin 4. fıkrasında ise irtibat noktalarının adli yardımlaşma ve iadede sorumlu merciler olması veya onların bir parçası olması gerektiği belirtildikten sonra eğer anılan durum yoksa irtibat noktasının bahsi geçen mercilerle hızlı şekilde koordinasyon saülayacak durumda olması gerektiği belirtilmiştir.

Türkiye için 7/24 irtibat noktasının Emniyet Genel Müdürlüğü Siber Suçlarla Mücadele Daire Başkanlığı olması yönünde Avrupa Konseyi’ne beyanda bulunulması kararlaştırılmıştır. Ancak adli yardımlaşma konusunda merkezi makam olan Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü’nün de anılan Başkanlık ile birlikte 7/24 irtibat noktası olması yönünde girişimlerde bulunulmaktadır.

The post BİLİŞİM SUÇLARINDA SUÇUN İŞLENDİĞİ YERİN TESPİTİ first appeared on Ankebut Group İnternational - Ankebut Mühendislik.

Ankebut Group International

Bilişim suçlarının 1990’lı yıllardan itibaren hızla artması Avrupa Birliği’nin de hemen dikkatini çekmiş ve bu konu ilk olarak 1996 yılında Avrupa Birliği’nin gündemine girmiştir. 26 – 27 Eylül 1996’da Adalet Bakanları Gayri Resmi Toplantısı’nda insan ticareti ve çocukların cinsel istismarı konularına değinilmiş ve yine aynı yılın 20 Aralık tarihinde yapılan Konsey ve Eğitim Bakanları Toplantısı deklarasyonunda sübyancılık ve çocukların korunması konusu özel olarak işlenmiştir.

Bu gelişmeleri son olarak Avrupa Birliği Ekonomik ve Sosyal Komitesi’nin “Çocukların İnternette Korunması Programına” ilişkin görüşünün bir program haline getirilmesi ve 28 Şubat 2001’de Brüksel’de açıklanması oluşturmuştur. Programda, Avrupa Siber Suç Sözleşmesi’nde öne çıkan çocukların nesne olarak pornografik içerikte kullanılmasının önüne geçilmesi kaygısından çok çocukların internetteki şiddet, alkol reklamı ve pornografik içerikten korunması kaygısı öne çıkmış ve bunlara ilişkin önlemler eylem planına dahil edilmiştir. Bu program geliştirilerek “Güvenli İnternet İçin Eylem Planı” adıyla aynı komite tarafından yenilenmekte ve Avrupa Birliği’nin resmi web sitesinde yayınlanmaktadır.

Bunların yanı sıra Avrupa Birliği, “Bilgi Sistemlerine Yönelik Saldırılar Hakkında Avrupa Birliği Konsey Çerçeve Kararı Teklifi”ni üyelerine bildirmiştir. Bu teklifte Avrupa Birliği’nin amacı; bilişim sistemlerine yönelik saldırılar karşısında ülkeler arasında iş birliğini geliştirmek, mevzuat ve uygulamada uyumu sağlamaktır.  Bu çerçeve kararın uygulama maddesine göre üye ülkeler 31.12.2003 tarihine kadar mevzuatlarını çerçeve kararına uyumlu hale getirmişler ve 31.12.2004 tarihinde ilgili komisyon konuyla ilgili bir rapor yayımlamıştır.

Diğer Ulusal üstü Kuruluşlarca Bilişim Suçlarıyla İlgili Yapılan Çalışmalar

Yukarıda anılan iki uluslararası kuruluş dışında Birleşmiş Milletler, G8 Örgütü ve O.E.C.D. tarafından bilişim suçları alanında çeşitli çalışmalar yapılmış ve bu konuda çalışma grupları oluşturularak bir kısım eylemleri bilişim suçu olarak düzenleyen belgeler üretilmiştir. Bunlara örnek olarak Birleşmiş Milletler’in “7. ve 8. Suçtan Korunma ve Suçluların Rehabilitasyonu Kongreleri” ve bu kongreler sonrasında yayınlanan eylem planları; G8 Örgütü’nün, liderler ve bakanlar bazında yaptığı toplantılar sonunda yayımladığı bildiriler, O.E.C.D.’nin 1983 yılında başlattığı çalışmalar neticesinde 1986 yılında yayımladığı “Bilgisayarlarla İlgili Suçlar: Analiz ve Hukuk Politikası” raporu gösterilebilir.

Ayrıca burada Birleşmiş Milletler Genel Kurulu’nun Aralık 1991 tarihinde aldığı bilişim suçu, sanal terörizm ve sanal savaş ile ilgili karara değinilmelidir. Birleşmiş Milletler Genel Kurulu, 53/70 sayılı “Uluslararası Güvenlik Bağlamında İletişim ve Bilgi Alanındaki Gelişmeler Kararı” ile kendisine üye olan devletleri; “bilişim güvenliğinin sorunları, bilişim güvenliği ile ilgili temel kavramların tanımı ve dünya çapında bilişim ve iletişim sistemlerini güçlendirecek, sanal terörizm ve bilişim suçlarıyla mücadeleye yardım edecek” gelişmekte olan uluslararası ilkelerin önerilebilirliğine dair görüş ve değerlendirmeleri konusunda Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri’ni bilgilendirmeye davet etmiştir.

Bu kuruluşların bilişim suçlarıyla mücadele için yaptıkları uluslararası iş birliğini gerçekleştirmeye yönelik çalışmaları halen devam etmektedir.

The post Avrupa Birliği’nce Bilişim Suçlarıyla İlgili Yapılan Çalışmalar first appeared on Ankebut Group İnternational - Ankebut Mühendislik.

Adli yardımlaşma konusunda hukuk ve dış ilişkiler genel müdürlüğü tarafından 16.11.2011 tarihli 69/2 sayılı “ uluslararası ceza istinabe işlemlerinde adli makamlarımız ya uygulanması hakkındaki genelge” Önemli bir yere sahiptir. Genel olarak Türkiye’nin adli yardımlaşma ilişkin olumlu ve iş birlikçi bir tavır sergilenmektedir.

Adli Yardımlaşma Temel İlkeler

Talepler Talep Edilen Devletin Mevzuatına Göre Yerine Getirilir

Adli yardımlaşma taleplerine, kendisinden talepte bulunan devletin mevzuatında öngörülen kurallara uygun olarak yerine getirilir. Ülkemizden giden talepler açısından, erteleyip o ülkenin mevzuatına uygun şekilde yerine getirilmemişse, Türkiye mevzuatına göre de geçerli sayılır. Bu durum şöyle bir örnekle açıklanabilir: ABD mevzuatı gereğince talebin mahkeme veya savcılık tarafından yapılması fark etmeksizin bu tür talepler FBI tarafından yerine getirilmektedir. Bu nedenle FBI’ın mahkeme talebi doğrultusunda aldığı sanık savunması hukukumuz açısından geçerli kabul edilmektedir.

Kural Olarak Masraf Alınmaz

Adli yardımlaşma işlemleri kural olarak herhangi bir masraf alınmadan yerine getirilir. Ancak doktor raporu, DNA analiz raporu veya bilirkişi raporu gibi uzmanlık veya masraf gerektiren talepler için masraf talep edilebilir.

Talep Belgesi ve Ekleri Talep Edilen Devletin Resmi Diline Çevrilir

İstisnaları olmakla birlikte adli yardımlaşma belgesi ve ekleri talep edilen devletin resmi diline çevrilir. Belgeler asıl nüshaları ve çevirileri ile birlikte talep edilen devlete gönderilir.

Adli Yardımlaşma Talebinin Reddi Sebepleri

CİKAYAS’ın 2. Maddesine göre kendisinden yardım talep edilen devlet, aşağıdaki nedenlerle talebi reddedilebilir:

Talep Edilen Devletin Talebi Siyasi Suçlarla veya Mali Suçlarla İlgili Kabul Etmesi

Siyasal suç kavramı konusunda tüm devletlerin üzerinde uzlaştığı bir tanım yoktur. Her devlet kendi tehlike algılanmasına ve siyasi pozisyonuna göre siyasi suç tanımı yapmaktadır. Bunun sonucu olarak da bir devlet tarafından terör suçu olarak kabul edilen bir suç, bir başka devlet tarafından siyasi suç olarak kabul edilebilmektedir; zira terörizim algısı aynen güzellik gibi bakan kişiye göre değişmektedir.

CİKAYAS’ta mali suçlarla ilgili taleplerin yerine getirilmeyeceğini belirtmişse de Ek 1 no.lu protokolde, bir talebin mali bir suça ilişkin olması nedeniyle edilemeyeceği belirtilmiştir. Ek 1 no.lu protokol ülkemiz tarafından da onaylanıp yürürlüğe konulduğundan anılan protokole taraf olan diğer devletlerle mali suçlar konusunda da adli yardımlaşma yapılması mümkündür.

Talep Edilen Devletin Talebin Yerine Getirilmesine Egemenlik, Kamu Düzeni veya Diğer Çıkarlarına Aykırı Görmesi

Ret nedeni olarak gösterilen ve uygulanan bu kavramlar somut ve sınırları belli kavramlar olmayıp ülkeden ülkeye değişebilmektedir.

Çifte Cezalandırılabilirlik Koşulu

Çifte cezalandırılabilirlik koşulu, adli yardımlaşma talebine konu olan suçun hem talepte bulunan devlet hem de kendisinden talepte bulunan devlet mevzuatına göre suç olmasına gerektirir. CİKAYAS’ta arama ve tutuklamaya İlişkin hükümlerin yer aldığı beşinci madde haricinde çifte cezalandırılabilirlik koşuluna İlişkin bir düzenleme bulunmamaktadır. Buna rağmen taraf devletler kendi mevzuatına göre suç olmayan bir eyleme ilişkin talepleri kamu düzenine aykırı olduğu gerekçesiyle yerine getirilmemektedir.

The post Avrupa Siber Suç Sözleşmesi first appeared on Ankebut Group İnternational - Ankebut Mühendislik.

Önceden de belirtildiği üzere, internet ve diğer bilgisayar ağları aracılığıyla işlenen suçlara yönelik ilk uluslararası sözleşme olan Avrupa Siber Suç Sözleşmesi, 22.4.2014 tarihinde 6533 sayılı “Sanal Ortamda İşlenen Suçlar Sözleşmesinin Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun” ile Türkiye tarafından onaylanarak, 2.5.2014 tarihinde 28988 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe girerek açıkça iç hukukumuzun bir parçası haline gelmiştir.

Sözleşme, siber suçlar alanındaki adli yardımlaşma konusunda kapsamlı hükümler içermekte olup önemine binaen bu hükümler ve getirdiği yeniliklere aşağıda kısaca değinilmiştir.

Adli Yardımlaşma ile İlgili Sözleşme Maddeleri

Madde 23 – Adli Yardımlaşma.

Sözleşmenin 23. maddesi, taraf devletlere bilgisayar sistemlerine veya verilerine ilişkin ceza soruşturma veya kovuşturmalarında iş birliği yapma yükümlülüğü getirmektedir.

Madde 25- Adli yardımlaşmaya ilişkin genel ilkeler.

Sözleşmenin 25. maddesinde; taleplerin öncelikle talep edilen tarafın mevzuatına göre yerine getirileceği, talep edilen tarafın Sözleşmenin 2 ile 11. maddeleri arasında sayılan suçların kendi mevzuatı gereğince yalnızca mali suç olması nedeniyle adli yardımlaşma talebini reddedemeyeceği belirtilmiştir.

Madde 26 – Anında iletilen bilgiler.

Sözleşmenin 26. maddesi ile taraf devletlerin adli makamlarının kendi yürüttükleri soruşturmalar sırasında elde ettikleri bilgilerin diğer bir devlette bu sözleşme gereğince soruşturma başlatmaya yarayacağının anlaşılması halinde bu bilgileri doğrudan o devlete iletebileceği belirtilmiştir.

Madde 27 – Uluslararası anlaşmaların yürürlükte bulunmadığı durumlarda gelen adli yardımlaşma taleplerine ilişkin usuller.

Sözleşmenin 27. maddesinde taraflar arasında bir adli yardımlaşma anlaşması bulunmaması taleplerine ilişkin usuller.

Sözleşmenin 27. maddesinde taraflar arasında bir adli yardımlaşma anlaşması bulunup bulunmamasına göre ikili ayrıma gidilmiştir.

Böyle bir anlaşma olmaması durumunda taraflar arasında bu maddenin 2 ila 10. paragrafları arasında yer alan adli yardımlaşmaya ait usul hükümlerinin geçerli olacağı belirtilmiştir. Taraflar arasında bir adli yardımlaşma antlaşması olması halinde ise 27. maddede yer alan  usul hükümlerinin geçerli olacağı belirtilmiştir. Taraflar arasında bir adli yardımlaşma antlaşması olması halinde ise 27. maddede yer alan usul hükümlerinin taraflar arasında geçerli olabilmesi için bunu açıkça kabul etmeleri gerekmektedir. Örneğin Türkiye ile ABD arasında karşılıklı adli yardımlaşma antlaşması vardır. Buna rağmen (Türkiye bu sözleşmeyi imzaladığında) iki taraf bu konuda mutabakata varırsa bilişim suçları alanındaki adli yardımlaşma usulünde söz konusu ikili antlaşma hükümleri yerine bu sözleşmenin 27. maddesinde yer alan hükümlerin geçerli olması kararlaştırılabilir.

27. maddenin 2 ila 10. paragraflarında; talebe konu olan suçun talep edilen tarafça siyasi suç veya kamu düzenine veya egemenliğine aykırı görülmesi durumunda anılan tarafın talebi reddedilebileceği hükümleri yer almaktadır. Diğer yandan, anılan paragraflarda ayrıca acil durumlarda tarafların adli makamlarının doğrudan yazışabilecekleri, böyle bir durumda talebin bir nüshasının ayrıca yetkili merkezi makama iletilmesi gerektiği, taleplerin veya sair yazışmaların Interpol aracılığıyla ile de gönderilip alınabileceği belirtilmiştir.

The post Avrupa Siber Suçlar Sözleşmesi Kapsamında Adli Yardımlaşma first appeared on Ankebut Group İnternational - Ankebut Mühendislik.

Ankebut Group International

Geçtiğimiz makalemizde anlattığımız durum bilişim suçları normatif açıdan olmasa da algılanma açısından uluslararası bir suç olma niteliğine kavuştuğunu göstermektedir. Bu suçların normatif anlamda da uluslararası suçlar olmasının önündeki en büyük engel ise (ki bu olumlu bir durumdur), pek çok ülkenin bu eylemleri kendi iç hukuklarında suç olarak düzenlenmeleri ve bunlarla mücadele ederek, failleri ortaya çıkartıldığında yargılamaları ve sonucunda cezalandırımalarıdır.

Ancak özellikle ayrılıkçı eylemlere ilişkin propagandaların internette yapılması halinde, uluslararası iş birliği ya işlememekte ya da işlermiş gibi gösterilip sonuçsuz bırakılmaktadır. Oysa bu tür yayınlarla mücadelede uluslararası iş birliği ise bazı devletler tarafından, bu tür eylemlerin suç olarak görülmemesi veya ulusal politikalarına aykırı olmaması ve hatta çıkarlarına uygun olması nedeniyle sağlanamamaktadır.

Sonuç olarak, bilişim suçlarının uluslararası ceza hukukunun bir parçası olduğu, bu suçların ve bunlarla etkin bir şekilde mücadelenin uluslararası boyutuyla düşünülmeksizin algılanamayacağı günümüzde artık iyice anlaşılmaktadır. Bilişim suçlarıyla mücadelede uluslararası hukuksal düzenlemelerin ve araçların oluşturulması ve uygulanması,bu suçlara karşı etkin bir eylem için son derece önemlidir. Nitekim bu suçlarla mücadelenin esasının küresel ölçekte mevzuatların uyumlulaştırılmasına bağlı olduğu görülmektedir.

Bilişim suçlarıyla mücadele için uluslararası işbirliğinin birbirine bağlı iki yönü bulunmaktadır. Bunlardan ilki, bu suçların faillerinin kolluk kuvvetlerince tespiti ve yakalanması açısından ulusal kolluk kuvvetlerinin işbirliği içinde çalışmalarının gerekliliğidir. Söz konusu mücadelenin ikinci yönü ise, bilişim suçu işleyen faillerin cezalandırabilmesi için hem kovuşturma esnasında kolaylık sağlamak için birbiriyle uyumlu ceza muhakemesi tedbirlerinin kabul edilmesi hem de maddi ceza hukukunda genel olarak kabul edilen bilişim suçu tiplerinin düzenlenmesi ve böylece ‘’serbest suç işleme bölgelerinin’’ ortaya çıkmasının önlenmesidir. Kısacası tüm dünyayı bir ağ şeklinde saran bilişim sistemlerinin çıkardığı sorunların giderilmesi için bulunacak çözümler de dünya çapında olmalıdır.

Bu gereklilikleri ve zorunlulukları dikkate alan çeşitli uluslararası kurumlar kendi bünyelerinde, üye ülkelerin uymasını sağlamak için çeşitli kurallar oluşturmuşlardır. bilişim suçlarıyla yeterli mücadeleyi yapabilmek için Birleşmiş Milletler, avrupa birliği, G8 ülkeleri ve O.E.C.D. gibi kuruluşların yaptığı düzenlemeler örnek olarak verilebilir. ,bunlardan özellikle Avrupa Konseyi’nin ve Avrupa Birliği’nin yapmış olduğu düzenlemeler ülkemizi de yakından ilgilendirdiği için aşağıda incelenmektedir.

The post BİLİŞİM SUÇLARININ ULUSLARARASI BOYUTU – Bölüm 6 first appeared on Ankebut Group İnternational - Ankebut Mühendislik.

Avrupa Konseyi, öncelikle 1970’li yıllarda elektronik bilgi bankalarında işlenen veriler nedeniyle bireylerin özel hayatının korunmasına yönelik bir dizi çalışma başlatmış ve bu konuda iki tavsiye kararı almıştır. Bu kararlar Almanya, Avusturya, Fransa, Danimarka ve Norveç 1970’li yılların sonunda özel hukuk mevzuatında dahil edilmişlerdir.

Haberleşme sistemlerinde meydana gelen gelişmeler neticesinde veri iletiminin çok çeşitli yollarla ve çok hızlı şekilde yapılabilir hale gelmesi, kişisel verilerin saklanması ve hukuka aykırı müdahalelere karşı korunması açısından, Avrupa Konseyi’ne üye ülkelerin bu konuya ilişkin düzenlemelerini yetersiz hale getirmiştir, bu nedenle “Kişisel Verilerin Otomatik İşleme Tabi Tutulması Karşısında Bireylerin Korunması”na ilişkin 108 sayılı sözleşme 28.1.1981 tarihinde ülkelerin imzasına sunulmuş ve bu sözleşme aynı tarihte diğer üye ülkelerle birlikte Türkiye tarafından da imzalanmıştır.

Bilişim suçlarıyla ilgili düzenleme yapma gerekliliği ise 1980’li yıllardan itibaren hissedilmiş ve bu konuda harekete geçilmiştir. Avrupa Konseyi tarafından, O.E.C.D.’nin 1986 tarihli bilişim suçlarıyla ilgili raporu refarans alınarak burada belirlenen ihlallerin üye ülkelerde suç tipi olarak kabul edilmesi benimsenmiş ve ayrıca ceza hukukuna ve bilişim suçlarına ilişkin bazı ilkelere ve O.E.C.D.’nin raporunda belirtilmeyen ihlallere de dikkat çekilmiştir. Avrupa Konseyi’nin böyle bir çalışma başlatmasındaki amacı, ceza yasaları ile düzenlenmesi gerekli olan eylemlerin ne olduğunu açık bir şekilde belirlemek; özgürlük ve güvenlik kavramları arasındaki uyuşmazlığın nasıl aşılacağı konusunda üye ülkelere yol göstermektir. Bu konuda Avrupa Konseyi’nce yapıla ilk ciddi çalışma 1985 yılında bilişim suçlarına ilişkin çalışmalar yapmak üzere bir uzmanlar komitesinin kurulmasıdır.

Bu komite 1985-1989 yılları arasında çalışmalarını sürdürmüş ve bilişim suçlarına ilişkin olarak ortaya çıkan hukuksal sorunlara getirdikleri çözüm önerlerini bir raporla yayımlamıştır. Bunu takiben söz konusu komite, Avrupa Suç Sorunları Komitesi ile birlikte Avrupa Konseyi’nin 13 Eylül 1989 tarihinde kabul edilen R (98) 9 NO.lu Tavsiye Kararı’nı sunduğu rapora esas alarak hazırlamıştır. Bundan sonra Avrupa Konseyi’nce 1991 yılında bilişim suçlarıyla ilgili olarak ceza muhakemesi alanında ortaya çıkan sorunlara çözümler üretmek üzere ayrı bir uzmanlar komitesi oluşturulmuştur. Bu komite çalışmalarını 1995 yılında bir açıklayıcı raporla birlikte tavsiye kararı tasarısı şeklinde açıklamıştır. Bu tasarı, Avrupa Konseyi’nce R (95) 13 sayılı tavsiye kararı olarak kabul edilmiştir. Bu çalışmalardan hareketle de Avrupa Konseyi Tarafından “Avrupa Siber Suç Sözleşmesi” ve “Bilişim Sistemleri Aracılığıyla İşlenen Irkçı ve Yabancı Düşmanı Eylemlerin Suç Haline Getirilmesi İçin Avrupa Siber Sözleşmesi’ne Ek Protokol” üretilmiştir.

The post ULUSLARARASI HUKUKTA BİLİŞİM SUÇLARI first appeared on Ankebut Group İnternational - Ankebut Mühendislik.